ساخت وبلاگ تلویزیون سامسونگ تعمیرگاه گیربکس اتوماتیک دیجی بروز کاور موبایل تاچ ال سی دی بازی اندروید نمونه سوال امتحانی لوازم جانبی سامسونگ لوازم جانبی اپل لوازم جانبی هواوی خرید اینترنتی
توجه! این 10 دارو می تواند و ممکن است که باعث فقدان و کاهش حافظه شوند

varpa

توجه! این 10 دارو می تواند و ممکن است که باعث فقدان و کاهش حافظه شوند

خیلی از ما از کاهش یافتن حافظه مان گلایه می کنیم بدون آنکه بدانیم علت این فراموشی ها مصرف داروهایی است که عوارض آن گریبان حافظه مان را می گیرد.
توجه! این 10 دارو می تواند و ممکن است که باعث فقدان و کاهش حافظه شوند
اگر در حال تجربه فراموشی و یا گیجی هستید، کابینت خود را بررسی کنید ؛ برای مدتی، پزشکان فراموشی و سردرگمی ذهنی را به عنوان بخشی عادی از پیری رها کردند اما دانشمندان در حال حاضر می دانند که از دست دادن حافظه به هنگام مسن تر شدن، به هیچ وجه اجتناب ناپذیر نیست.
در واقع مغز می تواند سلول های مغزی جدیدی را رشد دهد و ارتباطات خود را در طول زندگی تغییر دهد. اکثر مردم با برخی از چیزهایی آشنا هستند که به حافظه آسیب می زنند، از جمله الکل و مصرف مواد مخدر، سیگار کشیدن سنگین، سکته مغزی، کمبود خواب، استرس شدید، کمبود ویتامین ب 12 و بیماری هایی مانند بیماری آلزایمر و افسردگی.

اما چیزی که بسیاری از مردم نمی دانند، این است که بسیاری از داروها که عموماً تجویز می شوند می توانند با حافظه تداخل پیدا کنند ؛ در ادامه بخش سلامت نمناک 10 نوع از این مجرمین وجود دارد.

علت کم شدن حافظه

داروهایی که باعث کاهش حافظه می شوند
1. کاهش حافظه با داروهای ضد اضطراب (بنزودیازپین ها):
چرا از آن ها تجویز می شود:بنزودیازپین ها برای درمان انواع اختلالات اضطراب، آشفتگی، هذیان و اسپاسم های ماهیچه ای و جلوگیری از تشنج مورد استفاده قرار می گیرند.از آنجا که بنزودیازپین ها یک اثر آرام بخش دارند، گاهی اوقات برای درمان بی خوابی و اضطراب که می تواند افسردگی را همراه داشته باشد، به کار می روند.

مثال:آلپرازولام (زاناکس)، کلردیاازپوکسید (لیبیوم)، دیازپام (والیوم)،فلوئورزپام (والیوم)،لورازپام (ورسد)،میدازولام (دورال)،تمازپام (رستوریل)و تریازولام (هالسیون).

چگونه آن ها می توانند باعث از دست رفتن حافظه شوند:

بنزودیازپین ها فعالیت را در بخش های کلیدی مغز کاهش می دهد، از جمله آن هایی که در انتقال رویدادها از حافظه بلند مدت به حافظه بلند مدت دست دارند.

در حقیقت، به همین دلیل در بی هوشی مورد استفاده قرار می گیرند. هنگامی که آن ها به مخلوط بیهوشی اضافه می شوند، بیماران به ندرت رفتار نامطبوع را از یک روش به یاد می آورند. میدازولام (ورسد) به طور خاص ویژگی های کاهش حافظه ای را مشخص کرده است.

گزینه های دیگر:

بنزودیازپین ها باید به ندرت در افراد مسن و فقط برای مدت زمان کوتاهی تجویز می شوند.

افراد مسن نسبت به افراد جوان تر، دیرتر این داروها را از بدنشان دفع می کنند، بنابراین افراد مسن تر را در معرض خطر بالاتری برای نه تنها از دست دادن حافظه، بلکه هذیان، افتادن، شکستگی و تصادفات وسایل نقلیه قرار می دهد.

اگر یکی از این قرص ها را به خاطر بی خوابی، اضطراب خفیف و یا اضطراب می خورید، با پزشک خود و یا سایر متخصصان مراقبت های بهداشتی در مورد درمان بیماری خود با انواع دیگر داروها و درمان های دارویی صحبت کنید. برای مثال اگر شما بیخوابی دارید ممکن است ملاتونین به شما کمک کند. قبل از خوابیدن در دوزهای 3 تا 10 میلی گرم، ملاتونین می تواند به ایجاد دوباره الگوهای خواب سالم کمک کند.

دقت کنید که قبل از توقف یا کاهش میزان مصرف داروهای گیاهی، با متخصص بهداشت و درمان خود مشورت کنید.

کنار گذاشتن ناگهانی آنها می تواند اثرات جانبی جدی داشته باشد، بنابراین یک متخصص سلامت همیشه باید بر این فرآیند نظارت داشته باشد.

داروی کاهش حافظه

کاهش حافظه
2. کاهش حافظه با مصرف داروهای کاهش کلسترول (استاتین ها):
چرا آن ها تجویز می شوند:استاتین ها برای درمان کلسترول بالا به کار می روند.

مثال:آتورواستاتین (لیپیتور)، فلوواستاتین (لسکول)،لواستاتین (مواکور)،پروستاتین (پراوچول)،رسوواستاتین (کرستور) و سیمواستاتین (زکور).

چگونه می توانند باعث کاهش حافظه شوند:

داروهایی که سطوح کلسترول خون را پایین می آورد ممکن است به حافظه و دیگر فرآیندهای ذهنی از طریق کاهش سطح کلسترول آسیب برساند. در مغز، این لیپیدها به شکل گیری اتصالات بین سلول های عصبی - پیوند حافظه و یادگیری حیاتی هستند. (مغز در واقع شامل یک چهارم کلسترول بدن است)

مطالعه ای که در ژورنال دارویی سال 2009 منتشر شد، نشان داد که سه نفر از چهار فرد با استفاده از این داروها اثرات شناختی نامطلوب " احتمالاً یا قطعاً مرتبط به "دارو" دارند. پژوهشگران همچنین دریافتند که 90 درصد بیمارانی که مصرف استاتین ها را متوقف کرده اند, بهبودی در شناخت را گاهی در عرض چند روز گزارش کرده اند.

در فوریه 2012, اداره غذا و دارو به شرکت های دارویی دستور داد تا یک برچسب هشدار جدید در مورد مشکلات حافظه احتمالی برای تجویز استاتین ها به آن ها اضافه کنند.

جایگزین ها:اگر شما در میان بسیاری از افراد مسن بدون بیماری عروق کرونری هستید که این داروها را برای درمان ldl بالا (" بد ") کلسترول و hdl پایین (" خوب ") مصرف می کنند, از پزشک خود و یا دیگر عرضه کننده مراقبت های بهداشتی درخواست جایگزین کنید.

3. داروهای ضد تشنج عامل کاهش حافظه:
چرا آن ها تجویز می شوند:به مدت طولانی برای درمان تشنج, این داروها برای دردهای عصبی, اختلال دو قطبی, اختلالات خلقی و شیدایی تجویز می شوند.

مثال ها:استازولامید (دیاموکس)، کاربامازپین (تگرتول)،ازوگابین (پوتیگا)، گاباپنتین (نورونتین)، لاموتریژین (لامیکتال)، لوتیراکتام (کپرا)، اگزکاربازپین (تریلپتال)، پیشگابالین (لیریکا)، روفینامید (بانزل)، توپیرامات (توپاماکس)، والپرویک اسید (دپاکوت) و زونیسامید (زونگران).

چگونه آن ها می توانند باعث از دست رفتن حافظه شوند:

اعتقاد بر این است که ضد تشنج ها، تشنجات را با کاهش جریان سیگنال ها در سیستم عصبی مرکزی محدود می کنند. تمام داروهایی که سیگنال دهی در cns را کاهش می دهند می توانند باعث از دست رفتن حافظه شوند.

روش های جایگزین:

بسیاری از بیماران مبتلا به صرع به خوبی از فینتوئین (دیلتانین) استفاده می کنند. بسیاری از بیماران مبتلا به دردهای مزمن اعصاب متوجه می شوند که ونلافاکسین (افورکس) می تواند از درد آنها بکاهند.

4. داروهای ضد افسردگی از علل کاهش حافظه:
چرا آن ها تجویز می شوند:TCA برای افسردگی, اختلالات اضطرابی, اختلالات غذا خوردن, اختلال وسواسی - جبری, دردهای مزمن, ترک سیگار و برخی اختلالات هورمونی مانند گرفتگی عضلات شکم شدید و گرگرفتگی ها تجویز می شوند.

مثال:آمیتریپتیلین (الویل)، کلومیفامین (آنافرانیل)، دسیپرامین (نورپرامین)، دوکسپین (سینگوان)، ایمیپرامین (توفرانیل)، نورتریپتیلین (پامولور)، پروتریپتیلین (ویواکتیل)، و تریمیپامینین (سورمونتیل).

چگونه می توانند موجب از دست رفتن حافظه شوند:

حدود 35 درصد از بزرگ سالان مبتلا به TCA , درجاتی از اختلال حافظه را گزارش می کنند و در حدود 54 درصد گزارش مشکل تمرکز دادند. تصور می شود TCA با مسدود کردن عمل سروتونین و نور اپی نفرین دو عامل پیام آوران شیمیایی کلیدی مغز مشکلات حافظه ایجاد می کنند.

جایگزین ها:

با پزشک خود در مورد این که آیا درمان های جایگزین ممکن است به خوبی یا بهتر از این دارو کار کنند, صحبت کنید.

همچنین ممکن است بخواهید میزان دوز خود را کاهش دهید (اثرات جانبی داروهای ضد افسردگی اغلب وابسته به دوز هستند) یا به یک مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین / نوراپی نفرین معاوضه کنید.

قرص افسردگی

کاهش حافظه
5. کاهش حافظه با مسکن های مخدری:
چرا آن ها تجویز می شوند:این داروها برای تسکین دردهای شدید و مزمن مانند درد ناشی از ورم مفاصل استفاده می شوند.

مثال ها:فنتانیل (دوراگسیک)، هیدروکودون (نوروکو، ویکودین)، هیدرومورفون (دیلودید، اگزالگو)، مورفین (آسترمورف، آوینزا) و اکسید کادون (اکسیکوتین، پرکوکت).

این داروها در شکل ها و فرم های مختلفی وجود دارند، مثل قرص ها, محلول ها برای تزریق, برچسب ها و غیره هستند.

این داروها چگونه می توانند باعث از دست رفتن حافظه شوند:

این داروها با مهار جریان سیگنال های درد در سیستم عصبی مرکزی و با واکنش عاطفی فرد به درد کار می کنند. هر دوی این عوامل توسط پیک های مواد شیمیایی که در بسیاری از جنبه های شناخت درگیر هستند، میانجی گری می شوند.

بنابراین استفاده از این داروها می تواند با حافظه بلند مدت و کوتاه مدت، به ویژه زمانی که برای مدت زمان طولانی استفاده شود، تداخل داشته باشد.

گزینه های جایگزین:

در بیماران زیر 50 سال، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) اولین درمان برای درد هستند. متاسفانه، درمان NSAID برای بیماران مسن تر که خطر بیشتری از خونریزی معده و روده دارند، کم تر مناسب است.

تحقیقات نشان می دهند که میزان مصرف و مدت زمان درمان افزایش می یابد.

با پزشک یا دیگر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در مورد این که آیا ترامادول، یک مسکن غیر مخدری است، ممکن است انتخابی خوب برای شما باشد یا خیر، مشورت کنید.

من اغلب یک دوز 50 میلی گرم را با یک قرص 325 میلی گرم استامینوفن توصیه می کنم.

در حالی که داروهای تجویزی وجود دارند که ترامادول و استامینوفن را ترکیب می کنند، این محصولات تنها 37.5 میلی گرم ترامادول دارند، و در عمل من متوجه شده ام که بیماران به طور کلی به دوزهای بالاتر نیاز دارند.

6. کاهش یافتن حافظه با داروهای پارکینسون (آگونیست دوپامین):
چرا تجویز می شوند:

این داروها برای درمان بیماری های پارکینسون، تومور هیپوفیز مشخص و به طور فزاینده ای، سندروم پاهای بی قرار (RLS) مورد استفاده قرار می گیرند.

مثال ها: آپومورفین (آپوکین)، پردیپزول (میراپکس) و روپینیرول (رکویپ).

چگونه می توانند باعث از دست رفتن حافظه شوند:

این دارو مسیرهای سیگنال دهی برای دوپامین را فعال می کند و چنانچه در بخش سلامت نمناک گفته ایم یک پیام رسان شیمیایی که در بسیاری از عملکردهای مغز شامل انگیزه، تجربه لذت، کنترل موتور خوب، یادگیری و حافظه درگیر است. در نتیجه، عوارض جانبی مهمی می تواند شامل از دست دادن حافظه، گیجی، هذیان، توهم، خواب و رفتارهای وسواسی اجباری مانند پرخوری و قمار باشد.

گزینه های جایگزین:

اگر شما با RLS تحت درمان هستید، از پزشک خود سوال کنید که آیا یکی از داروهای تجویزی شما می تواند عامل آن باشد یا خیر.

مجرمان بالقوه شامل داروهای ضدتهوع و ضدتشنج، داروهای ضدروان پریشی با اثرات سمی، برخی داروهای ضد افسردگی و برخی داروهای سرماخوردگی و آلرژی هستند.

در این مورد، مشکلات حافظه و RLS شما - می توانند به طور بالقوه با جایگزین کردن دارو خاطی با داروی دیگر حل و فصل شود.
منبع : نمناک
+ نوشته شده در چهارشنبه 18 تير 1399ساعت 16:25 توسط آوا | | تعداد بازدید : 3